เมื่ออัตตาหมดไป จะเหลือแต่ตัวตนที่แท้
ฟังแล้วก็แปลก ผมนึกว่าถ้าเราหมดความต้องการ(กิเลส) หมดสิ้นตัวตนแล้วเราจะกลายเป็นคนเฉย ๆ ไม่ใยดีอะไร นิ่งเหมือนก้อนหิน ปราศจากอารมณ์
แต่จากที่ศึกษามาในช่วงนี้กลายเป็นว่าการขจัดอัตตานั้นคือการทำลายตัวที่ถูกสร้่างขึ้นมาจากการสั่งสอน โครงสร้างสังคมเท่านั้น เป็นการขจัดเปลือกที่เติบโตมาพร้อมกับเรา เหลือแต่ตัวเราแท้ ๆ ที่มีสุขเศร้าเหงาและรักเหมือนกับทุก ๆ คน
เมื่อเราเป็นตัวของตัวเอง จะมีความสุขแปลก ๆ เกิดขึ้นข้างใน ความสบายใจจากยอมรับความนุ่มนวล ความลับด้านมืด ความฝันลึก ๆ ในตัวเอง การปล่อยวางได้จากความพยายามที่จะเป็นตามที่สังคมคาดหวัง
การเป็นตัวเองแท้ได้ โดยไม่ต้องรักษาหน้า นั้นเกิดขึ้นกับผมบ้างบางครั้งเท่านั้น ผมอธิบายได้แค่นี้
Miang wrote,
เคยได้ยินพระเซ็นบอกว่าเด็กทุกคนคือพุทธะตัวน้อย ๆ ก็คงจะเป็นอย่างนี้ เด็ก ๆ ไม่แสแสร้ง ไม่มีอัตตาอะไรนักหนา มองโลกอย่างตรงไปตรงมา จะยิ้มก็ยิ้ม จะร้องก็ร้อง ไม่ต้องวางฟอร์ม วางมาด ไม่ต้องกลัวเสียหน้า ยังไม่มีมารยา
| Link | October 31st, 2009 at 9:12 AM