สำหรับหลาย ๆ ท่านที่อยากจะถือศีลข้อใหม่ หรือกำลังฝึกไปเป็นฤาษีกลางป่า การเลิกใช้มือถือนั้นจำเป็นกับการแสวงหาเพื่อการหลุดพ้นไม่น้อย ผมเองเคยเลิกใช้มาพักนึงแล้วจึงอยากจะข้อเสนอข้อปฎิบัติดังนี้
- รู้จักปล่อยโทรศัทพ์ให้ดังไป ให้คนโทรมาฝากข้อความเอาไว้ แล้วโทรกลับด้วยเครื่ีองธรรมดา
- บอกคนทั่วไปว่าถ้าอยากติดต่อให้โทรเข้าที่บ้านหรือที่ทำงาน จะส่งอีเมล์ก็ได้
- ใช้มือถือเหมือนเป็นแค่โทรศัพท์สาธารณะ คือเอาไว้โทรออกอย่างเดียว
- ใช้เท่าที่จำเป็น เช่นตอนอยู่นอกบ้านแล้วรู้ว่ามีคนจะโทรมา ไปแค่เซเว่นปากซอย หรือเดินเล่นที่ตลาดไม่ต้องเอามือถือไปก็ได้
แรก ๆ อาจจะอึดอัด แต่นาน ๆ ไปอาจจะชอบก็ได้ที่ชีวิตมันมีอิสระมากขึ้น ไม่ต้องแบกอะไรอีกสองร้อยห้าสิบกรัมติดตัว ไม่ต้องชาร์ตแบตทุกวัน แล้วก็มาชื่นชมกับชีวิตแบบที่เป็นเลือดเนื้อมากขึ้น หันมาคุยกับคนจริง ๆ ที่อยู่แถวบ้าน มาจูงหมาเดิน ชมนกชมไม้ แล้วเราก็ยังจะใช้มันก็ได้ ไม่ใช้ก็ได้ เป็นนายมัน ไม่ได้เป็นทาสมันที่ต้องคอยรับโทรศัพท์แม้ตอนอยู่ในห้องน้ำ
ความพอดีเป็นเรื่องของปัจเจกชน เราจะเจอเองว่าแค่ไหนเหมาะที่สุด ลองดู
