ตามหาความฝันเก่า ๆ

ช่วงนี้ไปยืมการ์ตูนจากห้องสมุดมาอ่านเรื่อง Aria แล้วก็จำได้ว่าทำไมเราชอบอ่านการ์ตูน อ่านแล้วก็ฝันว่าวันหนึ่งเราจะได้ไปเห็นบ้านเมืองสวยงามอย่างนั้นบ้าง จะได้ไปผจญภัยในถิ่นแปลก ๆ จะมีบ้านแบบที่กระจุ๋งกระจิ๋งอยู่ แต่โตมาแล้วก็ลืม ๆ ไป มัวแต่มาเก็บเงินเผื่อไว้ใช้ตอนแก่ หาซื้อของอะไรสนุกไปวัน ๆ โอกาสจะไปเที่ยวไปผจญภัยทำอะไรตามความฝันก็ลดลง ได้แต่ทำงาน แล้วก็กลับบ้านพักผ่อน ไปจ่ายตลาดแล้ว ก็ทำความสะอาด ซ่อมบำรุงอะไร รอบ ๆ บ้าน เหมือนทำอะไรหายไปครึ่งหนึ่ง ที่เหมือน ๆ จะหาเจอแว๊บ ๆ แล้วก็หายไปอีก กลับไปกลับมาอยู่อย่างนี้
ในเรื่องนี้ตัวเอกอยากจะเป็นนักเดินเรือเต็มรูปแบบ แล้วก็ทำตามความฝัน เราก็มานั่งคิดว่าตอนเด็ก ๆ แล้วก็อยากทำงาน office ชอบคอมพิวเตอร์ ก็ได้มาทำงานคอมพิวเตอร์ ทุกวันนี้ก็ได้ทำอย่างนั้น แต่ก็ไม่เห็นมัีนจะสุขเหมือนฝันเลย

หรือว่าความสุขมันอยู่ที่ได้ตามหาความฝัน ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ทุกคนที่ความฝันยังไม่เป็นจริงก็น่าจะได้ชื่นชมกับเวลา ณ ตอนนี้ ที่ยังเดินทางตามความฝัน เพราะว่าความสุขอยู่ที่การเดินทางไม่ใช่จุดหมาย ที่จะได้ชื่นชมกับการผจญภัย เพื่อน ๆ ฤดูที่เปลี่ยนแปลง วาระและงานเทศการต่าง ๆ

ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการเรียนรู้ ความหลากหลายของชีวิต ให้ได้มีเวลาหยุดพักที่จะชื่นชม เวลาขณะเดียวขณะหนึ่งที่มี นั่นก็คือตอนนี้