วันนี้ออกไปหักกิ่งไม้หลังบ้านไปทำปู๋ยหมัก (compose) ผมพบว่ากิ่งใหญ่ ๆ ที่เมื่อหลายเดือนก่อนที่หักไม่ไหวนั้น วันนี้มันประหักง่ายซะแล้ว รู้สึกว่าดีจัง ไม่ต้องออกแรงเพิ่มแค่ปล่อยให้แดดฝนเขาช่วยเราทำงาน คิด ๆ แล้วก็เหมือนอะไรหลาย ๆ อย่างในชีวิตของเรา เมื่อถึงเวลามันก็จะสุก ง่ายแบบนี้เอง เราไปเร่งแล้วจะเหนื่อยมาก ไ้ด้ผลไม่ดี ต้องรอให้ธรรมชาติเขาบ่ม หล่อหลอมของเขาเอง กลับมาดูอีกทีอ้อมันแค่นี้เอง บางครั้งก็เพราะเราสงบขึ้น เก่งขึ้น บางครั้งก็เพราะมันง่ายขึ้นจริง ๆ
การรักษาตัวจากอาการพิษร้ายทั้งหลายก็เหมือนกัน ร่างกายต้องใช้เวลา วันนึงเราหายใจไม่กี่พันครั้ง หัวใจก็เต้นไม่เร็วกว่าเดิมมากมาย กลางวันในแต่ละวันก็มีครั้งเดียว ลำไส้ ตับ ปอด ม้าม และกระเพาะอาหารก็ทำหน้าที่อย่างเต็มที่ แต่ก็ต้องให้เวลาเขา ช่วงทำงานเต็มที่ในแต่ละวันของเขาก็มีแค่ช่วงเดียว พิษร้ายนั้นต้องค่อย ๆ กำจัดไป ถ้าของเก่าสะสมไม่มากเขาก็กำจัดได้เร็ว แล้วแต่กำลังและวัยของแต่ละบุคคล แต่เมื่อถึงที่สุดเมื่อเวลามาถึง ผลก็จะออกมาเอง เหมือนดั่งฤดูใบไม้ผลิที่ดอกไม้จะบาน และโรยไปเป็นผลในฤดูร้้อน ทุกสิ่งทุกอย่างมีเวลาของมัน ขอให้เราอดทนรอ และให้ธรรมชาติทำงานของเขาอย่างกลมกลืน เวลาที่หอมหวานจะกลับมาอีกครั้งหนึ่ง ไม่นานถ้าเราไม่รอ
