รสเปรี้ยวที่กำลังหายไป

รสเปรี้ยวเป็นรสที่กำลังหายไปในอาหารสมัยใหม่ เด็กยุคใหม่โตมากับรสหวาน เค็ม มันเป็นหลัก ผมเดาว่าที่รสเปรี้ยวหายไปในอาหารจากหลักก็เพราะว่าคนมักจะคิดว่าอาหารที่มีรสเปรี้ยวคืออาหารที่กำลังจะบูดเน่าเสีย ผู้ขายอาหารส่วนมากจึงไม่ใส่รถเปรี้ยวลงไป อีกเหตุผลหนึ่งอาจเป็นเพราะว่าอาหารยุคใหม่เป็นอาหารสำเร็จรูปมากขึ้น รสเปรี้ยวมีฤิทธิ์ที่จะกัดกร่อนบรรจุภัณฑ์ ผู้ผลิตจึงข้าม ๆ ไปโดยหวังให้ผู้บริโภคเติมเองตอนที่กิน หรือจะเพราะว่าในอาหารฝรั่งที่นิยมกินกันมากขึ้นไม่ค่อยมีรถเปรี้ยว ผมก็สุดจะคาดเดา

รสชาติอีกสองอย่างที่หายไปแล้วอย่างน่าใจหายคือรสฝาด และที่เกือบจะหายไปสนิทเลยคือรสขม ผมว่าคงมีคนชอบรสขมน้อยเด็มที แต่มีบ้างเล็ก ๆ น้อยอย่างเช่นมะระ ก็เป็นการเติมความหลากหลายให้ชีวิต

รสเปรี้ยวนั้นเติมกลับมาในอาหารไม่ยาก มีเพียงมะนาว น้ำส้มสายชูหมัก ก็ได้แล้ว ถ้าจะสร้างสรรค์กว่านั้นจะใช้ มะขามเปียก มะดัน หรือน้ำหมักป้าเชงก็ยังได้ เด็ก ๆ คงจะชอบไปทางซอสมะเขือเทศ คนเชื้อสายจีนอย่างผมก็อาจจะใช้จิกโช่วบ้าง

แต่รสฝาดนี่จะเติมกลับไปคนต้องหันมากินถั่วและผักพื้นบ้านมากขึ้น โดยเฉพาะที่ปลูกแบบบ้าน ๆ หรือขึ้นเองโดยธรรมชาติ (เติมชื่อผักพื้นบ้านที่รู้จัก)

เมื่อครบทุกรส เราก็จะได้ เปรี้ยว หวาน เค็ม มัน ฝาด เผ็ด ขม รสชาติที่ในฐานะมนุษย์คนนึงควรจะได้ครบทุกรส

Sour taste is disappearing from main dishes. My guess it that people often associate it with food going bad.  So most food producer stop putting them in.