วันก่อนไปอ่านเจอเรื่องของนายMarkus Frind เจ้าของเวบ Plentyoffish.com ผมชอบปรัชญาในการทำเวบของเขา ก็เลยไปอ่านเพิ่มดูในบล๊อกของเขา
เขาบอกว่าคนหลายคนอาจจะมองว่าเขาเกียจคร้านเข้าไปทำงานที่บริษัทของตัวเองว้ันละไม่กี่ชั่วโมง เขาบอกว่าไม่จริงตอนที่เริ่มสร้างบริษัทนั้นเขาทำงานหนักมาก หามรุ่งหามค่ำทีเดียว แต่ตอนนี้บริษัทของเขาลงตัวแล้ว การจะไปเปลี่ยนแปลงแก้ไขอะไรแต่ละอย่างนั้นต้องดีจริง จึงจะเป็นการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น ความคิดใหม่ ๆ ที่ดีนั้นเขาพบว่ามักจะไม่ได้เกิดหน้าเครื่องคอมที่ทำงาน แต่จะปิ๊งแวบเข้ามาเอง เวลาที่เขาทำอย่างอื่น
ผมอ่านแล้วก็เกิดไอเดียไปให้เพื่อนที่เรียนเอก ว่าจริง ๆ แล้วเขาไปต้องเตรียมตัวสอบ ด้วยรูปแบบปรกติที่เรียกว่า “อ่านหนังสือ” ก็ได้ เพราะจริงแล้วเขาอ่านมาเยอะแล้ว เขาสามารถอ่านข่าวประจำวันแล้วใช้หลักที่เรียนมาวิเคราะห์ดูเป็นการทบทวนก็ได้ เขาสามารถเดินเล่นแล้วทบทวนหัวข้อของตำราในหัวก็ได้ เขาจะไปถกเถียงกันอาจารย์ให้หัวข้อบางอย่างที่เขารู้สึกว่าน่าจะพัฒนาไปได้มากกว่านี้ก็ได้ จะนอนหลับตาแล้วทวนเรื่องที่พึึ่งอ่านมาชั่วโมงที่แล้วก็ได้
แม้ว่าการเรียนโดยการนั่งอ่านขีดเขียน ยังเป็นสิ่งหลัก ๆ ที่ต้องทำอยู่ก็ตาม แต่การเปลี่ยนอริยาบทเพื่อใช้ในการเตรียมตัวสอบนั้นก็สำคัญ ที่จะส่งเสริมให้ชีวิตสมดุล พร้อมทั้งกายใจที่จะสอบ
ปล. สุจิปุลิ ก็ยังเป็นคาถาในการเรียนที่ดี และการอ่านที่จะเข้าหัวที่สุดนั้นคือตอนเช้าตรู่ตีสามถึงตีห้าครับ
ดีที่สุดคือเรียนมาตลอด แล้วตอนใกล้สอบแค่เป็นการทวนเท่านั้น
