สิ่งบางอย่างที่เราเรียกว่า”ความสุข”นั้นให้ผลที่ต้องการสั้นมาก เพียงแค่ชั่วข้ามคืนก็ไม่เป็นความสุขแล้ว การแสวงหาความสุขแบบระยะยาวจำเป็นต้องใช้สติ ที่จะพิจารณาทบทวนว่า สิ่งที่เรานึกว่าสุขนั้นเป็นจริงตลอดช่วงเวลานานหรือไม่ อ่านบทความเต็ม

เงินสร้างปัญหาให้เราได้ทั้งสองอย่าง เมื่อเรามีเงินมากไปเราก็อาจจะใช้จ่ายโดยไม่ระวัง คิดแค่ว่าแค่นี้เอง แล้วก็จ่ายไปในกิจกรรมที่ไม่จำเป็นไม่เกิดประโยชน์ให้กับเราหรือใคร ๆ ในขณะนั้น เป็นการหมดเปลืองทรัพยากร และแรงงาน

บางครั้งเงินก็ทำให้เกิดปัญหาเวลาที่เราคิดว่าเรายังมีไม่พอ หรือเราไม่สารารถที่จะจ่ายให้กับกิจกรรมที่มีคุณค่า มีประโยชน์กับเรา เพื่อนรอบข้าง และคนหมู่มากได้ในขณะนั้น ทั้งทั้งที่เรามีพอ

การเดินสายกลางนั้นก็คือให้รู้สึกว่ามีพอที่จะจ่ายให้กับกิจกรรมที่เกิดประโยชน์ ที่รู้แน่ ๆ ด้วยตัวเองว่าจะมีประโยชน์ ไม่ใช่เพราะมีองค์กรอะไรต่ออะไรมาบอกว่าจะทำประโยชน์ แต่ไม่อาจจะฟุ่มเฟือยให้กับการหมดเปลืองที่ไร้สาระ เพื่อความสุขชั่วครู่ หรือแค่ไม่อยากขัดใจคนจึงยอมจ่าย

การรักษาสมดุลนั้นเป็นเรื่องยากบางครั้งเราก็จะโน้นไปทางใดทางหนึ่งมาจนเกินไป ก็จะต้องค่อยมาย้อนพิจราณาดูแล้วก็เอนตัวกลับมา ให้สู่ความพอดีอีกครั้งที่ไม่จนในเรื่องใด ๆ แต่ไม่อาจจะหมดเปลืองฟุ่มเฟือยได้… อ่านบทความเต็ม

อนิจจัง = จะไม่อยู่ตลอดไป ต้องจบในที่สุด
ทุขขัง = จะทำใ้ห้เกิดทุกข์ได้ถ้าไปยึดติด
อนัตตา = เปลี่ยนแปลงได้ ไม่ติดตราตึง
ลึกจริง ๆ เขียนยังไงก็สื่อได้ไม่ตรงใจ อ่านบทความเต็ม