ความร้อนที่ใช้ในการหุงปรุงอาหารนั้น มีผลกับสภาพยินหยางของอาหารที่เรากิน ไล่จากเย็นไปร้อนตั้งแต่ ของแช่แข็ง ของสด ลวก นึ่ง ตุ๋น ใช้หม้อความดัน อบ ย่าง ทอด มีอย่างเดียวเท่านั้นที่แปลกก็คือของที่ผ่านไมโครเวฟนั้นถือว่าเป็นของเย็นหรือหยิน

ตัวอาหารเอง และรสชาติก็กำหนดยินหยางของอาหารนั้นด้วย เช่นผักผลไม้นั้นเย็น(หยิน)กว่าเนื้อสัตว์ ของหวานเย็น(เป็นหยิน)กว่าของเค็ม ผักที่โตในดินนั้นเป็นหยางมากกว่าผักสีเขียว ปลาเป็นหยินมากกว่าเนื้อสัตว์บก

ตัวอย่างอาหารร้อนจัด(หยางสุดขีด)ที่ทำให้ปากขมได้ก็คือ เนื้อเค็มทอด เพราะเป็นเนื้อสัตว์ เค็มจัด แล้วยังทอดด้วยความร้อนสูงอีก

เพื่อรักษาสมดุลร่างกายเราจึงควรทานอาหารที่ผ่านความร้อนกลาง ๆ เช่น ลวด นึ่ง ต้ม ตุ๋น หรือผัดอย่างเร็ว ทานอาหารธรรมชาติเช่นผัก ผลไม้ ถั่ว ข้าว เป็นหลัก รักษาสติให้ดีในการกินของที่มีสภาวะหยินหยางรุนแรง เช่นเหล้า ของเย็นจัด ของหวานจัด เบเกอรี่(ของอบ) และของทอด อาจจะลดลงเป็นนาน ๆ ทีหรือกินแค่พอหอมปากหอมคอ สองสามคำก็พอ

อาการปากขมอาจจะเิกิดขึ้นได้จากการโดนสารเคมีผสมมาด้วย ผมยังบอกไม่ได้แน่ ๆ ว่าอะไรบ้าง แต่ที่สงสัยไว้ก่อนก็คือมันมากับเนื้อสัตว์ อาจจะเป็นยาที่ให้สัตว์กิน เช่นฮอร์โมน หรือยาปฎิชีวนะ หรือสารเคมีที่ใส่ให้สีแดงสวยหรือสารกัีดบูด ถ้ามากับผักผมไม้ก็อาจจะเป็นยา๋ฆ่าแมลง หรือฮอร์โมน (ให้ออกผลนอกฤดู) จะหลบสารเคมีพวกนี้ได้ก็ต้องซื้อจากแหล่งที่รู้ที่มาเช่นแน่นอนเช่น จากเกษรตกรโดยตรง ปลูกเอง หรือร้านสุขภาพที่เชื่อถือได้

ถ้าใครลองสังเกตุดูแล้วสืบได้ว่าเพราะอะไรนอกจากนี้ ลองมาแบ่งปันประสบการณ์กันนะครับ