เมื่อวานไปงานสงกรานต์ที่วัดประจำเมือง มีคนเอาของไปขายกันเยอะ ปีนี้ฝนตกคนเลยมางานวัดกันน้อย สงสารคนที่อุตสาห์ตั้งใจทำของมาขายก ที่ตลาดนักเกษตรกรตอนเช้าก็เช่นกันฝนตกทำให้คนไปจ่ายกับข้าวกันไม่มาก ดีก็ตรงหาที่จอดรถได้ง่าย
แต่เจ้าขายดีก็ยังขายได้จนเกือบหมดอยู่ดี ก็ไม่แปลกใจเพราะเรากซื้อของเป็นประจำเรารู้ว่าผักผลไม้เจ้าไหนอร่อยกว่า สดกว่า กำใหญ่กว่า คนขายใจดีแถมให้ ลดให้ ทักทายกันเหมือนเป็นคนรู้จัก เจ้าอื่น ๆ ที่ขายของเหมือนกันแต่ไม่อร่อยเท่าก็ต้องลดราคาลงมาแข่ง ของที่ดูหน้าตาเหมือนกันแต่ข้างในดีหรืออร่อยไม่เหมือนกันแรก ๆ คนก็จะลองซื้อทั้งสองแบบ แต่นาน ๆ เข้าคนก็จะรู้เองว่าเจ้าไหนของดีกว่า ถ้าขายที่ราคาเท่ากัน เจ้าที่ของดีกว่าก็จะต้องขายดีกว่าแน่นอน ผู้บริโภคนั้นรู้ครับไม่ใช่ไม่รู้ ต้องให้เวลาเขาหน่อยเท่านั้นเอง
พูดไปแล้วก็คิดถึงการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีสองตระกูลขายขนมรูปนกฮูกเหมือนกัน เจ้านึงทำนกฮูกมีหู อีกเจ้านึงทำนกฮูกไม่มีหู เจ้าที่ทำขนมรูปนกฮุกไม่มีหูเจ๊งไปในที่สุดเพราะคนซื้อรู้สึกว่าได้ขนมมากขึ้นตรงหูนกฮูกนี่เอง เด็ก ๆ อ่านแล้วก็ขำ แต่ความจริงก็เป็นแบบนั้น เจ้าที่จะขายดีอยู่รอดได้ก็ต้องทำของที่ให้คุณค่ากับผู้ซื้อมากกว่า บางครั้งแม้จะขายแพงกว่าก็ยังมีคนยอมซื้อดูตัวอย่างคอมพิวเตอร์ของแอปเปิ้ลสิครับ ความสวยงามและคุณภาพทำให้คนยอมจ่ายเพิ่มขึ้นได้
สรุปก็คืออยากขายของได้ดีกว่าชาวบ้านเราก็ต้องให้คุณค่ากับคนซื้อมากกว่าเจ้าอื่น คุณค่านี้จะเป็นปริมาณก็ได้ บริการ ความรุ้ ความสวยงาม ความคงทน ใช้ง่าย อร่อย สด เก็บได้นาน ใช้ร่วมกับอย่างอื่นได้ ของแถม รอยยิ้ม ความรู้สึกดี มีหน้ามีตา เก็บเงินเร็วสะดวก โชว์สินค้า และแสดงการใช้งานให้เข้าใจง่าย คำรับรอง รับประกัน มีเวบไซด์น่าเชื่อถือ ฯลฯ
ขอให้กำลังใจกับผู้ผลิตของมีคุณภาพ ขอให้ขายดีต่อไป
ปล. มีอีกสองอย่างนะครับที่ให้คุณค่าโดยที่แทบไม่ต้องเพิ่มต้นทุนเลย เพิ่มแต่ความเอาใจใส่ คือ ความสะอาด และปราณีต ไม่สังเกตุก็ไม่เห็น แต่ทำให้ร้านน่าเข้าของน่าซื้อต่างกันจริงครับ