เท่าทันโลกทุนนิยม เพิ่มพูนภูมิปัญญาไทย

ทำไมผมถึงไม่ชอบกินที่ร้านอาหารไทยในอเมริกา

อลูมิเนียม น้ำมันที่เกาะค้างในลำไส้ น้ำตาลขัดขาวกัดฟัน สารกันบูด กะทิกระป๋อง ผงชูรส โอยแล้วยังมีสารเคมีอะไรอีกเยอะที่อาจจะใส่ในเนื้อสัตว์ให้ดูสวยงาม กินข้าวนอกบ้านนี่มันอันตรายจริง ๆ

  • หม้ออลูมิเนียม aluminum ร้านอาหารไทยส่วนใหญ่ใช้หม้ออลูมิเนียม ในการทำกับข้าว หม้ออลูมิเนียมนั้นน้ำหนักเบา ทนทาน หาซื้อง่าย ร้านไหน ๆ ก็ใช้กัน แต่คนทั่วไปไม่รู้ว่าอลูมิเนียมนั้นจะเจือปนลงมากับอาหารโดยเฉพาะอาหารรสเปรี้ยว พิษอลูมิเนียมนั้นทำให้ประสาทตื่นตัว นอนไม่หลับ ฝันเยอะ คิดมาก สังเกตุได้ว่าคืนไหนนอนไม่ค่อยหลับต้องตื่นมาเข้าห้องน้ำบ่อย ๆ ปล่อยออกมาจนเป็นน้ำใส ๆ แล้วก็ยังต้องเข้าห้องน้ำอยู่นี่ใช่เลย เช้าตื่นมาจะรู้สึกปากเผื่อน ๆ
  • ผงชูรส อันนี้แม้ร้านจะบอกว่าเราไม่ใส่ผงชูรส แต่มันก็จะปนมากับซอสทั้งหลายที่ใช้ทำอาหารเช่น น้ำมันหอย หรือพริกแกงสำเร็จรูป โดยส่วนตัวผมจะกินแล้วคันศีรษะ เหงื่อออกที่หัว ผมร่วง
  • สารกันบูด ตัวนี้จะโดนเต็ม ๆ ถ้ากินแกงหรืออะไรที่ใส่น้ำกะทิ ร้านอาหารทั้งในอเมริกานั้นใช้กะทิกระป๋องเกือบหมด กะทิกระป๋องเกือบทุกยี่ห้อจะผสมสารกันบูด กินแล้วอาหารจะไม่ย่อย (ก็มันโดนกันบูดเอาไว้) จะรู้สึกอึด ๆ เหนื่อย ๆ หลังกินข้าว กินเสร็จแล้วง่วงนอน สารกันบูดนั้นมีผสมมาในซีอิ้ว และซอสปรุงรสทั้งหลายด้วย เรียกว่าหนีไม่พ้นจริง ๆ
  • น้ำตาลขัดขาว น้ำตาลที่ถูกที่สุดในอเมริกานั้นคือน้ำตาลขัดขาวผงละเอียดที่เรียกว่า granulated sugar ขายเป็นกระสอบ ราคาถูกและหวานจัดจนกับข้าวเกือบทุกอย่างมีรสหวานเกินพอดี ยิ่งพวกชาเย็น กาแฟเย็นแล้วยิ่งหวานจนขัดฟัน น้ำตาลขัดขาวนั้นใช้กระดูกสัตว์ในการขัดให้ขาว โดยจะดึงเกลือแร่ทั้งหลายออกไปจากน้ำตาล(ที่มีสีน้ำตาลโดยธรรมชาติ) ร่างกายจะย่อยน้ำตาลพวกนี้จะต้องใช้เกลือแร่ในร่างกายมาเติมให้กลับมาเป็นปรกติ โดยเฉพาะแคลเซียม น้ำตาลขัดขาวกินแล้วจะทำให้กระดูกผุ บาง เปราะ เพราะร่างกายไปเอาแคลเซียมจากระดูกมาย่อยน้ำตาลเหล่านี้ นอกจากนี้ยังทำให้ภูมิคุ้มกันตกต่ำเป็นโรคได้ง่าย ขาดวิตามินบี ทำให้ต้องนอนมาก
  • น้ำมันกึ่งอิ่มตัว น้ำมันที่ใช้ในร้านอาหารส่วนมากก็ซื้อกันเป็นปี๊ป ร้านอาหารมันจะใช้นำมันอย่างเดียว และซื้อน้ำมันที่ถูกที่สุด น้ำมันที่ถูกที่สุดคือน้ำมันใช้ทอด (fry oil) น้ำมันใช้ทอดในอเมริกานั้นเขาผสมสูตรมาอย่างดีให้ทอดได้นานโดยที่น้ำมันไม่ดำ และไม่มีฟอง ก็สารเคมีทั้งนั้นแหละครับ น้ำมันที่ทอดได้นานคือน้ำมันที่เปลี่ยนสภาพแล้ว เป็น tran-fat หรือ saturated fat เพราะว่าคงสภาพได้ดี น้ำมันเหล่านี้ ก็อีกแหละครับย่อยยาก แล้วก็อุดตันรูขุมขนและระบบลำใส้มาก เคยเห็นคราบน้ำมันในห้องครัวตามร้านอาหารไหมครับ นั่นแหละครับน้ำมันแบบเดียวกันนั้นก็เป็นคราบเกาะอยู่ในร่างกายเราได้เหมือนกัน กินแล้วจะปวดตุ๋ยตุ่ยที่ท้องน้อย ต้องเข้าห้องน้ำบ่อย ๆ ท้องอืด รู้สึกหิวอยากกินอะไรอย่างบอกไม่ถูก (อาจจะเป็นอาการร่วมกันกับน้ำตาลขัดขาว) กินน้ำมันพวกนี้แล้วผิวพรรณจะหมอง ๆ ดูแก่เร็ว

เขียนเองแล้วก็กลัว แต่ก็ยังอดไปกินกับเพื่อนฝูงตามโอกาสไม่ได้ แต่ก็นี่แหละครับสาเหตุที่ผมไม่ชอบกินข้าวนอกบ้าน โดยเฉพาะร้านอาหารไทยในอเมริกา

ร้านอาหารไทยส่วนใหญ่ใช้หม้ออลูมิเนียม ในการทำกับข้าว หม้ออลูมิเนียมนั้นน้ำหนักเบา ทนทาน หาซื้อง่าย ร้านไหน ๆ ก็ใช้กัน แต่คนทั่วไปไม่รู้ว่าอลูมิเนียมนั้นจะเจือปนลงมากับอาหารโดยเฉพาะอาหารรสเปรี้ยว พิษอลูมิเนียมนั้นทำให้ประสาทตื่นตัว นอนไม่หลับ ฝันเยอะ คิดมาก สังเกตุได้ว่าคืนไหนนอนไม่ค่อยหลับต้องตื่นมาเข้าห้องน้ำบ่อย ๆ ปล่อยออกมาจนเป็นน้ำใส ๆ แล้วก็ยังต้องเข้าห้องน้ำอยู่นี่ใช่เลย เช้าตื่นมาจะรู้สึกปากเผื่อน ๆ
ผงชูรส อันนี้แม้ร้านจะบอกว่าเราไม่ใส่ผงชูรส แต่มันก็จะปนมากับซอสทั้งหลายที่ใช้ทำอาหารเช่น น้ำมันหอย หรือพริกแกงสำเร็จรูป โดยส่วนตัวผมจะกินแล้วคันศีรษะ เหงื่อออกที่หัว ผมร่วง
สารกันบูด ตัวนี้จะโดนเต็ม ๆ ถ้ากินแกงหรืออะไรที่ใส่น้ำกะทิ ร้านอาหารทั้งในอเมริกานั้นใช้กะทิกระป๋องเกือบหมด กะทิกระป๋องเกือบทุกยี่ห้อจะผสมสารกันบูด กินแล้วอาหารจะไม่ย่อย (ก็มันโดนกันบูดเอาไว้) จะรู้สึกอึด ๆ เหนื่อย ๆ หลังกินข้าว กินเสร็จแล้วง่วงนอน
สารกันบูดนั้นมีผสมมาในซีอิ้ว และซอสปรุงรสทั้งหลายด้วย เรียกว่าหนีไม่พ้นจริง ๆ
น้ำตาลขัดขาว น้ำตาลที่ถูกที่สุดในอเมริกานั้นคือน้ำตาลขัดขาวผงละเอียดที่เรียกว่า grunulate sugar ขายเป็นกระสอบ ราคาถูกและหวานจัดจนกับข้าวเกือบทุกอย่างมีรสหวานเกินพอดี ยิ่งพวกชาเย็น กาแฟเย็นแล้วยิ่งหวานจนขัดฟัน น้ำตาลขัดขาวนั้นใช้กระดูกสัตว์ในการขัดให้ขาว โดยจะดึงเกลือแร่ทั้งหลายออกไปจากน้ำตาล(ที่มีสีน้ำตาลโดยธรรมชาติ) ร่างกายจะย่อยน้ำตาลพวกนี้จะต้องใช้เกลือแร่ในร่างกายมาเติมให้กลับมาเป็นปรกติ โดยเฉพาะแคลเซียม น้ำตาลขัดขาวกินแล้วจะทำให้กระดูกผุ บาง เปราะ เพราะร่างกายไปเอาแคลเซียมจากระดูกมาย่อยน้ำตาลเหล่านี้ นอกจากนี้ยังทำให้ภูมิคุ้มกันตกต่ำเป็นโรคได้ง่าย ขาดวิตามินบี ทำให้ต้องนอนมาก
น้ำมันกึ่งอิ่มตัว น้ำมันที่ใช้ในร้านอาหารส่วนมากก็ซื้อกันเป็นปี๊ป ร้านอาหารมันจะใช้นำมันอย่างเดียว และซื้อน้ำมันที่ถูกที่สุด น้ำมันที่ถูกที่สุดคือน้ำมันใช้ทอด (fry oil) น้ำมันใช้ทอดในอเมริกานั้นเขาผสมสูตรมาอย่างดีให้ทอดได้นานโดยที่น้ำมันไม่ดำ และไม่มีฟอง ก็สารเคมีทั้งนั้นแหละครับ น้ำมันที่ทอดได้นานคือน้ำมันที่เปลี่ยนสภาพแล้ว เป็น tran-fat หรือ saturated fat เพราะว่าคงสภาพได้ดี น้ำมันเหล่านี้ ก็อีกแหละครับย่อยยาก แล้วก็อุดตันรูขุมขนและระบบลำใส้มาก เคยเห็นคราบน้ำมันในห้องครัวตามร้านอาหารไหมครับ นั่นแหละครับน้ำมันแบบเดียวกันนั้นก็เป็นคราบเกาะอยู่ในร่างกายเราได้เหมือนกัน กินแล้วจะปวดตุ๋ยตุ่ยที่ท้องน้อย ต้องเข้าห้องน้ำบ่อย ๆ ท้องอืด รู้สึกหิวอยากกินอะไรอย่างบอกไม่ถูก (อาจจะเป็นอาการร่วมกันกับน้ำตาลขัดขาว) กินน้ำมันพวกนี้แล้วผิวพรรณจะหมอง ๆ ดูแก่เร็ว
เขียนเองแล้วก็กลัว แต่ก็ยังอดไปกินกับเพื่อนฝูงตามโอกาสไม่ได้ แต่ก็นี่แหละครับสาเหตุที่ผมไม่ชอบกินข้าวนอกบ้าน โดยเฉพาะร้านอาหารไทยในอเมริก

"ทำไมผมถึงไม่ชอบกินที่ร้านอาหารไทยในอเมริกา" was published on March 6th, 2010 and is listed in สุขภาพ.

Follow comments via the RSS Feed | Leave a comment | Trackback URL

    None Found

Leave Your Comment

You must be logged in to post a comment.

  • อ่านตามหัวข้อ

  • อ่านตามที่อ้างอิงถึง

  • เข้าแฟ้ม

  • ใช้งาน

  • พูดถึงล่าสุด

  • หน้าหลัก ๆ

  • donate

  • NaiMiang.com is powered by WordPress. YUI-Mainstream 750 Theme from Buzzdroid has been modded by นายเมี่ยง

    Valid xhtml